آخرین به‌روزرسانی در 2023-07-12 توسط خزایی پژمان

بیوفیدبک عضلات کف لگن، پرستاران یا فیزیوتراپیست های متخصص به درمان عضلات کف لگن (PFMT) و بیوفیدبک کمک می کنند. PFMT زمانی است که یاد می گیرید چگونه ماهیچه های لگن و عضلات پشتی خود را منقبض و شل کنید تا آنها را قوی تر کرده و بهتر کار کنند.

برنامه درسی منحصر به فرد و فشرده به بیماران کمک می کند تا عضلات کف لگن را دوباره آموزش دهند

حدود 50 درصد از افراد مبتلا به یبوست مزمن دارای اختلالات عملکردی مدفوع هستند و وضعیتی به نام اختلال عملکرد کف لگن را تجربه می کنند. این وضعیت افراد در هر سنی را تحت تاثیر قرار می دهد و به طور معمول شامل اختلال در آرامش و هماهنگی عضلات کف لگن و شکم است که خروجی های روده و مثانه را کنترل می کنند.

بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کف لگن می توانند درد شکم، بی اختیاری مدفوع را در نتیجه مصرف ملین، از دست دادن زمان در محل کار و انزوای اجتماعی تجربه کنند. فراتر از این علائم و نشانه ها، این بیماری اغلب با مسائل روانپزشکی از جمله اضطراب و افسردگی همراه است.

برنامه اختلالات تخلیه روده مستقر در پردیس مایو کلینیک در روچستر، مینه سوتا، سابقه طولانی و موفقی در کمک به بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کف لگن دارد. برنامه درسی فشرده این برنامه شامل بازآموزی عضلات کف لگن با استفاده از آموزش بیوفیدبک و اصلاح رفتار است. این برنامه توسط کارکنان بخش طب فیزیکی و توانبخشی کلینیک مایو که از نزدیک با سایر متخصصان گوارش و کبد، جراحی کولون و رکتوم، اوروژنیکولوژی و زنان همکاری می کنند، هماهنگ می شود.

بیوفیدبک عضلات کف لگن و اختلالات عملکردی مدفوع

اگرچه بیماران مبتلا به اختلالات عملکردی اجابت مزاج همیشه یبوست را گزارش نمی کنند، این تشخیص باید برای افرادی که دو یا چند علامت از معیارهای Rome III برای یبوست را در یک دوره سه ماهه تجربه می کنند در نظر گرفته شود:

• اجابت مزاج کمتر از سه بار در هفته
• زور زدن در هنگام اجابت مزاج
• مدفوع توده یا سفت
• احساس انسداد آنورکتال
• احساس اجابت مزاج ناقص
• برای اجابت مزاج نیاز به رقومی دستی است

برخی از بیماران ممکن است برای تأیید تشخیص اختلال عملکرد کف لگن به آزمایش‌های اضافی نیاز داشته باشند. مراحل و آزمایش‌های اضافی که در تشخیص این بیماری مفید هستند عبارتند از معاینه فیزیکی، مانومتری آنورکتال و پروکتوگرام تشدید مغناطیسی (MR).

دکتر کاظمی متخصص توانبخشی در تهران : «دیسینرژی می تواند به صورت ناتوانی در استراحت یا داشتن ماهیچه هایی که برعکس سفت می شوند نشان داده شود»

به گفته نهرینگ، مانومتری آنورکتال با آزمایش خروج بالون استاندارد طلایی تشخیصی برای شناسایی اختلال عملکرد کف لگن است. یک پروکتوگرام می‌تواند به شناسایی ناهنجاری‌های ساختاری که ممکن است مشکلات کف لگن را شبیه‌سازی یا پیچیده‌تر کند، کمک کند. اینها ممکن است شامل افتادگی اندام لگن، رکتوسل، انتروسل یا ناتوانی اسفنکتریک باشد.

مشارکت کنندگان احتمالی

عوامل متعددی می توانند در اختلال عملکرد کف لگن نقش داشته باشند، از جمله:

• رفتارهای نگه داشتن مزمن، از جمله رفتارهایی که از دوران کودکی شروع می شود یا مربوط به مشاغل خاص یا مسئولیت های خانوادگی است.
• فشار دادن معمولی برای «عجله در روند» توالت کردن
• “نگهبانی” عضلانی در تلاش برای به حداقل رساندن علائم بی اختیاری یا افتادگی
• رویدادهای محرک درد مانند ضربه، آسیب، بیماری یا جراحی که بر نواحی شکم یا لگن تأثیر می گذارد.
• زایمان با یا بدون آسیب به کف لگن
• سابقه سوء استفاده

بیوفیدبک عضلات کف لگن و توانبخشی عضلات کف لگن – فرآیند

برای شرکت در برنامه اختلالات تخلیه روده، بیماران باید به اندازه کافی از کنترل حسی حرکتی از طریق عضلات کف لگن صرفه جویی کنند و از یک پزشک متخصص مغز و اعصاب در کلینیک نوار عصب و عضله ویستان ارجاع بگیرند.

بیمارانی که به این برنامه ارجاع می شوند توسط یک پرستار ارزیابی می شوند و در یکی از سه قالب برنامه موجود که به بهترین وجه نیازهای آنها را برآورده می کند، تریاژ می شوند: ویزیت یک بار در هفته، یک برنامه یک هفته ای یا یک برنامه دو هفته ای.

«پرستاران ما در کلینیک تخصصی آلزایمر اختلالات حافظه و فراموشی و دمانس به تعیین بهترین مداخلات برای استفاده برای هر بیمار کمک می‌کنند و نیازهای جسمی و روانی را برطرف می‌کنند. “ما در تلاش هستیم تا برنامه را با نیازهای خاص هر بیماری خصوصی سازی کنیم.”

برای اکثر بیماران، این فرآیند با توانبخشی عصبی عضلانی شروع می شود، که به کنترل گسسته کف لگن برای ایجاد یک حرکت خاص تحت هوشیاری مستقیم بیمار می آموزد. در طی این تمرینات، یک پرستار هر بیمار را راهنمایی می کند تا احساسات احتمالی مرتبط با آرامش و تنش را شناسایی کند، کف لگن را از سایر گروه های عضلانی جدا کند، و استراتژی هایی را برای حفظ آرامش شناسایی کند. بیماران یاد می گیرند که حافظه عضلانی جدیدی را از طریق تکرار الگوهای مورد نظر و حذف الگوهای ناسازگار ایجاد کنند.

آرامش عضلانی به کمک بیوفیدبک. یک حسگر بیوفیدبک صاف که در کانال مقعدی قرار داده شده است، تنش و آرامش عضلانی را از طریق الکترومیوگرافی کنترل می‌کند و بازخوردی را که بیماران می‌توانند روی صفحه نمایش ببینند، نمایش می‌دهند. این تمرین‌ها و نتایج ارائه‌شده توسط بیوفیدبک می‌توانند در صورت لزوم، به بیماران با آرامش پایه (روز به روز)، فعال‌سازی عضلانی ایزوله و تمرین‌های تقویت کف لگن کمک کنند.

با بالون رکتوم تمرین کنید. در طول این مرحله از برنامه، بیماران از یک بالون رکتال پر از آب برای شبیه سازی مدفوع هنگام نشستن در رکتوم و عبور از کانال مقعدی برای تخلیه استفاده می کنند. این فعالیت ورودی حسی را برای تقویت احساسات صحیح تمایل مقعدی که باید قبل از اجابت مزاج باشد، فراهم می کند. آموزش رهاسازی پویا بر مراحل فرود از کف لگن، رهاسازی پوپورکتالیس خلفی و رهاسازی اسفنکتر محیطی متمرکز است.

بیماران با یادگیری شل کردن عضلات برای رها کردن بالون بدون فشار دادن، یاد می گیرند که الگوهای عضلانی ناسازگار را اصلاح کنند و الگوهای رهاسازی مورد نظر را تقویت کنند. این الگوهای رهاسازی پس از آن رفلکس اجابت مزاج را در طول اجابت مزاج واقعی تقویت می کنند.

نهرینگ توضیح می‌دهد: «این تمرین‌ها به بیماران کمک می‌کنند تا رفتارهایی را که ممکن است در بروز علائم مؤثر باشند، شناسایی کنند و در عین حال راهبردهایی برای تغییر آن‌ها بیاموزند».

مهارت ها و منابع اضافی بیوفیدبک عضلات کف لگن

بسته به نیاز بیمار، کارکنان برنامه همچنین می توانند ترتیبی دهند که بیماران در کلاس های گروهی کوچک در مورد مدیریت استرس و آرامش عمومی، عملکرد طبیعی روده و سلامت شرکت کنند. این کلاس ها با همکاری مرکز آموزش بیماران لیپس باربارا وودوارد مایو کلینیک، مرکز سرطان مایو کلینیک و مرکز زندگی سالم دن آبراهام ارائه می شود.

مشاوره با متخصصین تغذیه و کارکنان در برنامه فیزیوتراپی سلامت لگن مایو کلینیک نیز برای رسیدگی به رژیم غذایی، درد، اختلال عملکرد جنسی، همکاران ارتوپدی و سایر مسائل مرتبط در دسترس است.

برنامه برای انجام در خانه بیوفیدبک عضلات کف لگن

پس از تکمیل برنامه اولیه، بیمار باید برنامه ریزی کند که 6 تا 12 هفته با تمرینات و تجهیزات در خانه تمرین کند. این تمرین در خانه به بیماران کمک می‌کند تا مهارت‌های آرامش‌بخشی را در برنامه‌های روزمره بگنجانند، تغییرات رفتاری را تقویت کنند و از تجهیزات بیوفیدبک خانگی برای بهینه‌سازی و تقویت حافظه ماهیچه‌ای جدید استفاده کنند. در طول این مرحله، بیماران می توانند برای عیب یابی و سوالات با پرستار کلینیک نزدیک خونشون تماس بگیرند.

نتایج بیمار بیوفیدبک عضلات کف لگن

داده های به دست آمده از 282 بیمار (27٪ مرد، 73٪ زن، میانگین سنی 43 سال، محدوده 15 تا 79 سال) پس از تکمیل برنامه دو هفته ای در سال 2019 نشان می دهد که این برنامه به بسیاری از بیماران کمک کرد تا به نتایج مثبت دست یابند. بلافاصله پس از اتمام، شرکت کنندگان بهبود علائم کولورکتال (94٪) یا علائم ادراری (90٪) را گزارش کردند. علاوه بر این، 93٪ بهبودهای قابل توجهی در تأثیر علائم بر فعالیت ها و روابط خود گزارش کردند. با استفاده از مقیاس جهانی رتبه‌بندی تغییر (GROC):

60 درصد از شرکت کنندگان تغییر دانش خود را 7+ ارزیابی کردند (تغییر بزرگ)
25 درصد از شرکت کنندگان تغییر خود را در کنترل عضله 7+ ارزیابی کردند
16 درصد از شرکت کنندگان تغییر علائم خود را 7+ ارزیابی کردند

9 درصد از شرکت کنندگان هیچ تغییری در علائم گزارش نکردند (0)
0.3٪ از شرکت کنندگان گزارش دادند که کمی بدتر هستند (-3)
نهرینگ و توینگ خاطرنشان می‌کنند که این داده‌ها دلگرم‌کننده هستند و نشان می‌دهند که این برنامه به بیماران در توسعه دانش و مهارت‌ها برای رسیدگی به علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک می‌کند.